Γιώργος Α. Παπανδρέου - Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς - π. Πρωθυπουργός
Γιώργος Α. Παπανδρέου - Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς - π. Πρωθυπουργός
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Σελίδα >   Σχόλιο Ημέρας >   Όχι στη γκετοποίηση, αλλά στην ομαλή ένταξη των μεταναστών 

Όχι στη γκετοποίηση, αλλά στην ομαλή ένταξη των μεταναστών

Ζούμε σήμερα σε μια Ελλάδα όπου οι μετανάστες αποτελούν οργανικό στοιχείο της κοινωνίας μας, συμβάλουν στην ανάπτυξη και στην πρόοδο της χώρας μας. Το μέλλον της κοινωνίας μας, το μέλλον της πόλης, του χωριού, της γειτονιάς, είναι συνυφασμένο με το πώς θα αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο μετανάστευση. Η αυριανή κοινωνία που δημιουργούμε θα είναι διαφορετική, ανάλογα με το πώς θα εντάξουμε ή όχι το μετανάστη στην ίδια μας την κοινωνία.. Οπωσδήποτε, αυτή η νέα πραγματικότητα, έχει δημιουργήσει και ένα φόβο και μια ανασφάλεια στην ελληνική κοινωνία, στους Έλληνες πολίτες. Αλλά το πώς αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα, έχει τεράστια σημασία για το αν πραγματικά θα απαντήσουμε στην ανασφάλεια αυτή με αποτελεσματικό τρόπο, ή θα την εντείνουμε δημιουργώντας περισσότερα προβλήματα για την ελληνική κοινωνία και για τον ίδιο το μετανάστη.

Φιλοσοφία δική μας, είναι ότι, δεν μπορεί η όποια πολιτική να αντιμετωπίσει το μετανάστη ως πολίτη δεύτερης κατηγορίας. Οι μετανάστες αποτελούν, πια, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παραγωγικής Ελλάδος. Και όσο τους θεωρούμε δεύτερης κατηγορίας, τόσο εθελοτυφλούμε στο πρόβλημα που μπορεί να έρθει. Όσο δεν τους εντάσσουμε αρμονικά στην κοινωνία μας, τόσο μπορεί να βαθαίνει η ανασφάλεια, να δημιουργούνται ρήγματα στη συνοχή της κοινωνίας μας, και να πιέσουμε, να ωθήσουμε τις νέες γενιές των μεταναστών σε μια περιθωριοποίηση που θα έχει αρνητικές επιπτώσεις, όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για την ίδια την κοινωνία μας.

Όμως, ποια προοπτική μπορεί να έχει η κοινωνική ένταξη όταν προβλέπονται με το νέο νόμο σημαντικές διακρίσεις σε βάρος των μεταναστών σε κατάφωρη αντίθεση με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία; Ένα νόμο που διαπνέετε από μια άλλη φιλοσοφία, μια φιλοσοφία που είναι ξενοφοβική, που δημιουργεί τείχη ανάμεσα στην ελληνική κοινωνία και στους μετανάστες, και βλέπει το μετανάστη ως πρόβλημα. Ουσιαστικά, οι συνέπειες αυτής της πολιτικής θα είναι πολύ αρνητικές για την ελληνική κοινωνία. Θα είναι η δημιουργία γκέτο, θα είναι η αύξηση της εγκληματικότητας, θα είναι η αποξένωση του μετανάστη από την ελληνική κοινωνία. Ιδιαίτερα η νέα γενιά θα αισθανθεί αποκομμένη, θα αντιμετωπίσει το φάσμα της ανεργίας, θα δημιουργήσει ένα μίσος προς τη νέα τους πατρίδα, θα είναι εύκολη λεία για εγκληματικότητα, για κυκλώματα παράνομα, ίσως ακόμη και για την τρομοκρατία.

Οι φοβίες αυτές και οι μύθοι αυτοί είναι οι εξής:
- Πρώτα απ' όλα, ότι οι μετανάστες ήρθαν για προσωρινή διαμονή και γρήγορα θα φύγουν. Δεν είναι αλήθεια. Ότι το μεταναστευτικό φαινόμενο είναι παροδικό. Θα σταματήσει κάποια στιγμή, και ότι μπορούμε να το σταματήσουμε. Και αυτό δεν είναι αλήθεια. Ότι οι μετανάστες είναι υπεύθυνοι για τα προβλήματα εγκληματικότητας στη χώρα μας. Δεν είναι αλήθεια. Ότι οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές. Επίσης δεν είναι αλήθεια.
- Ότι οι μετανάστες απειλούν την ταυτότητά μας και την εθνική μας συνοχή. Επίσης αυτό δεν έχει βάση. Ότι οι μετανάστες δεν μπορούν να αποκτήσουν ελληνική συνείδηση, να υπηρετήσουν την Ελλάδα ως πατρίδα τους, να αναλάβουν και αυτοί τις υποχρεώσεις ισότιμα με τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες. Κι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ότι οι μετανάστες αποτελούν ένα βάρος για τη χώρα μας, για την Ελλάδα. Δεν είναι αλήθεια. Όπως και το ότι οι μετανάστες μπορεί να είναι πηγή τρομοκρατίας, ανασφάλειας και ανωμαλίας.

Όλα αυτά δεν αποτελούν αλήθειες, δεν συνιστούν πραγματικότητα, πρωτίστως αν ακολουθηθεί μια διαφορετική πολιτική. Πολιτική ένταξης, πολιτική ρύθμισης των ροών των μεταναστευτικών, μια συνειδητή, δηλαδή, πολιτική επιλογής μεταναστών που θα έρχονται στη χώρα μας, όπως κάνουν οι περισσότερες χώρες. Μια σωστή ασφάλεια των συνόρων μας που θα πρέπει να προωθηθεί, όπως κάναμε και εμείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και τη σωστή αξιοποίηση αυτού του δυναμικού για τη δημιουργικότητα στη χώρα μας. Η συνέπεια μιας τέτοιας δημιουργικής αναπτυξιακής πολιτικής σε σχέση με το μετανάστη, θα έχει τελείως διαφορετικά αποτελέσματα. Πρώτα απ' όλα την ασφάλεια της χώρας μας. Η ένταξη των μεταναστών είναι το καλύτερο φάρμακο, ο καλύτερος δρόμος για την ασφάλεια στη χώρα μας. Αποτελεί προϋπόθεση και για την καταπολέμηση του φαινόμενου της τρομοκρατίας.

Η τρομοκρατία είναι μια ακραία μορφή πάλης έχει γίνει τρόπος πολέμου, επιβολής ιδεολογικών φανατισμών, κυρίως θρησκευτικών, βίαιης έκφρασης, αλλά και συρρίκνωσης της διαφορετικότητας μέσα στις σύγχρονες ευρωπαϊκές ανοιχτές κοινωνίες. Και το Κίνημα θα είναι αντίθετο σε κάθε μέτρο, σε κάθε τυχόν νομοθέτημα και πρωτοβουλία της κυβέρνησης που στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας θα πλήττει την δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Αποτελεί κοινή λογική ότι ο μετανάστης ο οποίος εντάσσεται στη χώρα, είναι αυτός ο οποίος δεν μπορεί να γίνει λεία κάποιων παράνομων κυκλωμάτων, πόσο μάλλον μιας τρομοκρατικής προσπάθειας.

Όπως είναι επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, ότι ο μετανάστης δίνει και μια υπεραξία στην κοινωνία μας, γίνεται γέφυρα με άλλες πατρίδες, μεταρρυθμιστής της προηγούμενης πατρίδας του, και φορέας του πολιτισμού. Σε αυτή την περίπτωση, του ελληνικού πολιτισμού και της γλώσσας. Κάθε άλλο παρά η φοβία απώλειας την δική μας ταυτότητας, να αλλοιωθεί η ελληνική ταυτότητα. Είναι το αντίστροφο, παρέχεται η δυνατότητα εμπλουτισμού των δικών μας παραδόσεων, και να μεταλαμπάδευσης σε άλλους πολιτισμούς της δική μας γλώσσας και την παράδοσης μας μέσω των μεταναστών. Και μια γνώση για τα δικά μας παιδιά πολλών διαφορετικών πολιτισμών, θα τους δώσει δύναμη, δυνατότητες, παιδεία, γνώση, η οποία θα είναι απαραίτητη για την ζωή τους, απαραίτητη όχι μόνο για την επαγγελματική τους ζωή, αλλά για την δική τους συμμετοχή σ' αυτή την παγκόσμια κοινωνία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η μετανάστευση είναι στρατηγικής σημασίας για την ελληνική κοινωνία. Μεγάλη πρόκληση να μετατρέψουμε το δήθεν πρόβλημα, το οποίο πράγματι είχε δημιουργηθεί όταν υπήρξε αυτή η αθρόα προσφυγιά που ήρθε στη χώρα μας, πριν από μια 10ετία, να την μετατρέψουμε σε μια ευκαιρία, σε νέες δυνατότητες. Απαιτείται, λοιπόν, μια νέα στρατηγική. Πρώτα απ' όλα, δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τον μετανάστη ως εχθρό. Δεύτερον, η κοινωνική ένταξη πρέπει να έχει συγκεκριμένες δομές. Η κοινωνική ένταξη και η δημιουργία προϋποθέσεων συμβίωσης μεταξύ διαφορετικών και ισότιμων ανθρώπων, αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο για τον φόβο και την ανασφάλεια.

Οι προβλέψεις γι' αυτά, δεν αφορούν το δικαίωμα στην εργασία, ούτε στις σχέσεις μέσα στις κοινότητες τους, αλλά αποκλειστικά στις σχέσεις των κοινοτήτων με την ελληνική κοινωνία όπου ζουν και μεγαλώνουν. Επίσης, οι πολιτικές μας θα πρέπει να είναι στοχευμένες για τις ανάγκες των γυναικών μεταναστών. Όχι μόνο για να εξασφαλιστεί η ίση και πλήρης ένταξή τους, αλλά για να μεγιστοποιηθεί το συνολικό όφελος από την μετανάστευση. Οι γυναίκες μετανάστριες, με τις πολιτισμικές αξίες και τις κοινωνικές συμπεριφορές που μεταδίδουν, είναι καθοριστικοί παράγοντες για την επιτυχή ένταξη των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Κορυφή Σελίδας
Αρχική Σελίδα | Ποιος Είναι | Σχετικά | Όροι Χρήσης | Δήλωση Απορρήτου | Επικοινωνία