Γιώργος Α. Παπανδρέου - Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς - π. Πρωθυπουργός
Γιώργος Α. Παπανδρέου - Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς - π. Πρωθυπουργός
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Σελίδα >   ΠΑΣΟΚ & Σ.Δ. >   Ομιλίες / Άρθρα >   Ομιλίες >   Ομιλία σε πολιτική εκδήλωση στο Περιστέρι 

Ομιλία σε πολιτική εκδήλωση στο Περιστέρι

Περιστέρι, 21 Οκτωβρίου 2010

Γιώργος Α. Παπανδρέου
Γιώργος Α. Παπανδρέου
ΠΑΣΟΚ

Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Α. Παπανδρέου σε πολιτική εκδήλωση στο Περιστέρι

"Φίλες και φίλοι, ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή. Ευχαριστώ και τον Κώστα Λαλένη και τον Γιάννη Σγουρό και τους εύχομαι μεγάλη νίκη και επιτυχία, διότι αυτή η νίκη και επιτυχία, θα είναι επιτυχία και των μεγάλων αλλαγών που χρειαζόμαστε στην Αυτοδιοίκηση, με τον «Καλλικράτη», για μια διαφορετική ανάπτυξη στη χώρα μας, για μια ευαίσθητη και ανθρώπινη κοινωνία.

Ευχαριστώ για την πίστη σας στην προσπάθεια που κάνουμε μαζί, να χτίσουμε μια Ελλάδα καλύτερη, δικαιότερη και πιο δυνατή. Και είμαι σήμερα μαζί σας, είμαστε σήμερα όλοι μαζί, για να καλέσουμε όλους τους πολίτες της Αττικής, να προχωρήσουμε μαζί μπροστά, στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.

Το ξέρετε, το βιώνετε κάθε μέρα, είμαστε στο μέσο μιας από τις μεγαλύτερες κρίσεις που γνώρισε ποτέ η χώρα. Μια κρίση, που δεν ήρθε ξαφνικά από μόνη της, αλλά ήταν το αποτέλεσμα σφαλμάτων πολλών ετών, με αποκορύφωμα τα χρόνια πριν από την περσινή κυβερνητική αλλαγή.

Βαδίζαμε ολοταχώς προς το γκρεμό, προς την απόλυτη καταστροφή. Βρεθήκαμε στο χείλος του γκρεμού και πολλοί ήταν βέβαιοι ότι θα πέφταμε, αλλά φίλες και φίλοι, δεν πέσαμε, σταθήκαμε όρθιοι χάρη στις προσπάθειες όλων μας. Εδώ κι ένα χρόνο, κάνουμε όλοι μαζί αυτή την τεράστια προσπάθεια για να ορθοποδήσουμε και να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα.

Και τα καλά αποτελέσματα θα έρθουν πιο γρήγορα, η ζωή μας θα αλλάξει προς το καλύτερο, αν συνεχίσουμε πρώτα απ΄ όλα με συνέπεια να δουλεύουμε μαζί. Η συμμετοχή, η απόφαση όλων μας, θα φέρει την αλλαγή πιο γρήγορα - μια καλύτερη Ελλάδα, που θα κληροδοτήσουμε στους νέους και στις επόμενες γενιές.

Παρά τις δυσκολίες, παρά τον πόνο και τη δοκιμασία της κρίσης, είμαι αισιόδοξος. Δείξαμε ότι είμαστε και ώριμοι και αποφασισμένοι. Δείξαμε σε όσους είχαν προεξοφλήσει το τέλος μας, ότι δεν το βάζουμε κάτω, ότι σηκώνουμε τα μανίκια και βάζουμε πλάτη για να βγάλουμε τη χώρα από τα αδιέξοδα, αλλά και για να αλλάξουμε τη χώρα με τρόπο αμετάκλητο και να κλείσουμε οριστικά την πόρτα στο κακό παρελθόν, που μας έβαλε σε αυτή την πρωτόγνωρη περιπέτεια.

Φίλες και φίλοι, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την πορεία της χώρας, σε όλα τα επίπεδα, από την Αυτοδιοίκηση, μέχρι και την Κυβέρνηση. Στις 7 Νοεμβρίου, οι πολίτες, μέσα από τις επιλογές που θα κάνουν για την Αυτοδιοίκηση, θα δώσουν ξεκάθαρο στίγμα για το πού θέλουν να πάει η χώρα.

Και δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να θέτει στους συμπολίτες μας ψεύτικα διλήμματα, για προφανή μικροκομματικά οφέλη. Εδώ μιλάμε για τη χώρα και το μέλλον της και είναι ώρα να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους, ευθύνες απέναντι στην πατρίδα μας.

Αν κάποιοι θέλουν να επιλέξουν τον φαινομενικά εύκολο δρόμο της στασιμότητας, αλλά και της καπηλείας των προβλημάτων που πονούν, ο οποίος όμως, νομοτελειακά, οδηγεί σε πισωγύρισμα, εμείς επιλέγουμε τον άλλο δρόμο. Εμείς επιλέγουμε να συγκρουστούμε με τα προβλήματα, για να ανοίξουμε το δρόμο της ανάπτυξης, της προόδου, της αλήθειας, της διαφάνειας παντού, με συνεχή και επίπονη προσπάθεια.

Πολλοί, επειδή δεν έχουν κάτι άλλο να προτείνουν, επειδή ακόμα και σήμερα αρνούνται να αλλάξουν και να αποδεχθούν ότι, πολλές από τις συνήθειες του παρελθόντος, πρέπει να τις αφήσουμε εκεί, στο παρελθόν, επειδή προτιμούν τα εύκολα και εύπεπτα λόγια, αντί για την ειλικρίνεια απέναντι στους Έλληνες πολίτες - αυτό που έκαναν μια ζωή - κατεβαίνουν στις εκλογές με ένα και μόνο θέμα: την ευκαιριακή ψηφοθηρία.

Ούτε τον πολίτη, ούτε τον «Καλλικράτη», ούτε την αλλαγή στις δομές του κράτους, ούτε το περιβάλλον, ούτε τις κοινωνικές υποδομές που πρέπει να χτίσουν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες. Γιατί θα παίξουν καθοριστικό ρόλο, και για την πρόνοια, και για τις κοινωνικές υποδομές, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες.

Τώρα, αυτοί ζητούν να αποδοκιμαστεί η κυβερνητική - όπως λένε - πολιτική. Και είναι αυτοί, που όχι μόνο λιποτάκτησαν, διότι άφησαν τη χώρα ενώ έλεγαν ότι είχαν τις μαγικές λύσεις, όχι μόνο εγκατέλειψαν τη χώρα για να σκάσει - έτσι πίστευαν - η βόμβα στα χέρια των άλλων, δηλαδή στα δικά μας χέρια, αλλά που κρύβονται και υποκρίνονται κιόλας. Έβαλαν πυρκαγιά στην Ελλάδα και τώρα ζητούν από τους πολίτες να καταδικάσουν ποιους; Τους πυροσβέστες, εμάς που παλεύουμε ακριβώς για να σβήσουμε τις φωτιές που έβαλαν εκείνοι.

Εδώ, το θέμα δεν είναι ότι δεν ξέρουν, δεν γνωρίζουν, είναι θέμα διαφοράς στην αντίληψη, στη νοοτροπία, για το πώς ασκείται πολιτική, για το πώς βλέπουν το μέλλον της πατρίδας. Θα τους υπενθυμίσω λοιπόν ότι, αυτό που εκείνοι ονομάζουν «κυβερνητική πολιτική», σήμερα, είναι πρωτίστως πατριωτική πολιτική, την οποία εμείς ασκούμε.

Θα τους θυμίσω, επίσης, ότι αυτή η πολιτική δεν είναι τίποτε άλλο από τη μεγάλη προσπάθεια του λαού μας, όλων των πολιτών, για ένα καλύτερο αύριο, για να μην γκρεμιστούν και αυτά που σώσαμε. Να τους θυμίσω ότι, αυτοί μας έφεραν ως εδώ, με την κομματική τους λεηλασία και τώρα, συνεχίζουν με τη μικροκομματική τους αντίληψη, απέναντι σε μια εθνική προσπάθεια. Γιατί κάθε υπεύθυνη παράταξη θα έβαζε το πατριωτικό συμφέρον πάνω από το κομματικό.

Αυτό κάνουμε εμείς, φίλες και φίλοι. Και σήμερα, αν δεν πετύχουμε όλοι μαζί, θα βουλιάξουμε όλοι μαζί, επιστρέφοντας στο παρελθόν, στη χρεοκοπία, στη μιζέρια, σε ένα κράτος που πάντα αδικεί, πελατειακό, σπάταλο και εχθρικό. Σε μια χώρα, σε μια πατρίδα, την Ελλάδα, εκτεθειμένη στους άγριους ανέμους της διεθνούς αγοράς.

Νομίζουν ότι μπορούμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα της κομματικής σπατάλης; Αυτό νομίζουν; Νομίζουν ότι μπορούμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα του βολέματος των «ημετέρων», της αδιαφάνειας και της εξυπηρέτησης των ισχυρών συμφερόντων, της άδικης κατανομής του πλούτου, της αισχροκέρδειας, όπως γίνεται με τις προμήθειες στα νοσοκομεία ή αλλού; Αυτό θέλουν να πετύχουν;

Δυστυχώς, φίλες και φίλοι, αυτό θέλουν να πετύχουν. Το νοσηρό περιβάλλον του ρουσφετιού και των πελατειακών εκβιασμών, ήταν ο φυσικός τους χώρος και θέλουν να γυρίσουν εκεί. Αλλά εμείς ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω. Πάμε μπροστά, για να αλλάξουμε την Ελλάδα, για να φύγουμε από τις συνήθειες, τις αντιλήψεις και τις πρακτικές του παρελθόντος.

Και το λέω αυτό, καλώντας σας να θυμηθείτε από πού ξεκινήσαμε. Να θυμηθείτε την απαξίωση που βιώσαμε όλοι μας για τη χώρα μας. Σας καλώ να θυμηθείτε τον φόβο και την ανασφάλεια που ζήσαμε πριν από λίγους μήνες, όταν βρισκόμασταν μόνο μερικές μέρες μακριά από την αδυναμία να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις - γιατί εκεί είχαμε φτάσει.

Εγώ δεν θα ξεχάσω, δεν μπορώ να ξεχάσω, την απαξίωση με την οποία αντιμετωπιζόταν η Ελλάδα πέρυσι τέτοια εποχή, όταν το ζούσα ταξιδεύοντας στο εξωτερικό - τη δυσπιστία, την καχυποψία, την αναξιοπιστία. Αυτά αντιστρέψαμε με τον αγώνα μας. Και δεν πρόκειται να επιτρέψω, όσο είμαι Πρωθυπουργός αυτής της χώρας, να επαναληφθεί αυτό ποτέ.

Σας καλώ όλους να θυμηθείτε ότι, προ ολίγων μηνών, οργίαζαν οι φήμες για την κατάρρευση των Τραπεζών. Οι φήμες ότι θα χαθούν οι όποιες οικονομίες των νοικοκυριών, ότι θα μας διώξουν από το ευρώ, ότι θα γυρνούσαμε στη δραχμή.

Θυμάστε αυτή την ανασφάλεια, αυτό τον πανικό; Αυτό είχαμε να αντιμετωπίσουμε οι Έλληνες. Πραγματικές απειλές. Αλλά μαζί, και τον χλευασμό: ακόμα και τα νησιά μας, και τα μνημεία μας, μας έλεγαν να πουλήσουμε! Και πάλι, το αποτρέψαμε αυτό, με τον κόπο μας, με τον πόνο μας, με τις θυσίες μας, με τον αγώνα μας. Από αυτή τη λαίλαπα ξεφύγαμε.

Και κερδίσαμε την πρώτη μάχη. Αλλά συνεχίζουμε και δίνουμε πολλές μάχες. Μία μάχη, είναι αυτή απέναντι σε ένα άδικο διεθνές οικονομικό σύστημα, που μας έφερε την κρίση του 2008, στη Wall Street, όπου πούλαγαν τοξικά ομόλογα, ως καλά ομόλογα, όπως αυτά τα οποία παρ' ολίγο να αγοράσουν τα δικά μας Ασφαλιστικά Ταμεία. Και αν δεν ήμασταν εμείς τότε, ως Αντιπολίτευση, θα είχαν καταρρεύσει τα Ασφαλιστικά μας Ταμεία.

Πολλοί κερδοσκοπούσαν τότε, μέσα από την απάτη. Σε πολλές χώρες, χάθηκαν συντάξεις και δουλειές, ενώ κάποιοι κέρδιζαν. Δίνουμε λοιπόν μάχη διεθνώς, απέναντι και στους φορολογικούς παραδείσους, στις λεγόμενες offshore εταιρείες, όπου κρύβονται και πόροι και φόροι, που ανήκουν στους λαούς, στους πολίτες, στα έθνη - και όχι στους φοροφυγάδες.

Δίνουμε μάχη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να εδραιωθεί ο λεγόμενος φόρος «Tobin Tax», επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, ώστε να πάρουμε ένα σημαντικό μέρος των κερδών που υπάρχουν, μέσα από αυτά τα Χρηματιστήρια, τα οποία φεύγουν από τη μια χώρα στην άλλη, χωρίς κανένας να τα ελέγχει, ενώ αυτά τα λεφτά θα μπορούσαν να πάνε στην ανάπτυξη, στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική πρόνοια.

Δίνουμε μάχη για τη διαφάνεια και την εποπτεία των αγορών, για να μην μπορούν να ποντάρουν και να κερδίζουν από την αποτυχία μιας χώρας, όπως ήθελαν να κάνουν με την Ελλάδα. Και αυτή τη μάχη, τη δίνω και εγώ, και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και στην Ευρώπη, και διεθνώς.

Όμως, φίλες και φίλοι, η πρώτη μάχη που δίνω, η πρώτη μάχη που δίνουμε μαζί, είναι μάχη ελληνική, απέναντι σε κάθε είδους απειλή κατά της χώρας μας, απέναντι σε κάθε λογής κερδοσκόπους, απέναντι στην προκατάληψη, σε κάθε απαράδεκτο χαρακτηρισμό για τον Έλληνα και την Ελληνίδα.

Και με την πίστη αυτή, με την αυτοπεποίθηση που μας έδωσε και που μας δίνει ο Ελληνικός λαός, αντιμετωπίσαμε κάθε απειλή, κάθε αμφισβήτηση, κάθε υπονόμευση. Προστατέψαμε με ατσάλινα νεύρα το εθνικό μας συμφέρον.

Και τα πρόσφατα θετικά δημοσιεύματα, οι δηλώσεις αναγνώρισης της πραγματικά τιτάνιας προσπάθειας της Ελλάδας τους τελευταίους 12 μήνες, είναι η πιο αποστομωτική απάντηση στις αθλιότητες όσων προσπαθούν να πουν ότι εμείς, με το δικό μας αγώνα, διασύραμε την Ελλάδα.

Εμείς σηκώσαμε ξανά περήφανα την ελληνική σημαία. Και αν θέλουν να μάθουν ποιος διέσυρε την εικόνα της χώρας μας, ας ρωτήσουν όποιον θέλουν στο εξωτερικό, αλλά ας ρωτήσουν και τον πρώην Πρωθυπουργό της Ελλάδας, για να μάθουν τις αλήθειες, τις οποίες βεβαίως ξέρουν - να εξηγήσει πώς φτάσαμε ως εδώ.

Θυμηθείτε τον αγώνα που δώσαμε, για να αντιστρέψουμε το κλίμα και να δημιουργήσουμε μια ασπίδα. Μια ασπίδα απέναντι στην κερδοσκοπία και τη χρεοκοπία. Μια ασπίδα, που ήταν βεβαίως αυτός ο μηχανισμός στήριξης, ο οποίος μας εξασφάλισε τα 110 δις ευρώ που δεν είχαμε, το μεγαλύτερο πακέτο στήριξης που έχει υπάρξει ποτέ στην ιστορία.

Μας επέτρεψε αυτή η ασπίδα να συνεχίσουμε να λειτουργούμε. Να συνεχίσουμε να καταβάλουμε μισθούς και συντάξεις. Βέβαια, αυτή η ασπίδα μάς κόστισε. Αλλά ήταν και είναι ασπίδα και με αυτήν έχουμε κερδίσει την πρώτη μάχη. Μια μάχη, που συνεχίζουμε. Και καλώ όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, να συνεχίσουμε μαζί αυτή τη μάχη.

Φίλες και φίλοι, οι διεθνείς εξελίξεις, οι χθεσινές αλλά πιθανώς και αυριανές κρίσεις, είναι πολλές φορές απρόβλεπτες. Μπορεί να γίνουν κρίσεις ενεργειακές για τις τιμές του πετρελαίου. Μπορεί να είναι κρίσεις στις τιμές των τροφίμων. Μπορεί να είναι κρίσεις, μέσα σε έναν πόλεμο ισοτιμιών που μπορεί να ξεσπάσει, των νομισμάτων Ευρώπης, Ηνωμένων Πολιτειών, Κίνας και Ιαπωνίας.

Σήμερα, όμως, εμάς στην Ελλάδα, μπροστά στις απειλές των αγορών ή τις πιθανές κρίσεις, μας καλύπτει μια ασπίδα, αυτή που διαπραγματευτήκαμε, με τον μηχανισμό στήριξης. Όμως, αυτή την ασπίδα, τη σηκώνουν δύο πλευρές: από τη μία, είναι ο ίδιος ο μηχανισμός στήριξης, οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, από την άλλη πλευρά, είμαστε εμείς, η Ελλάδα, οι Έλληνες.

Στόχος μας είναι, το γρηγορότερο, να σηκώνουμε εμείς, μόνοι μας, αυτή την ασπίδα, χωρίς «δάνειες» δυνάμεις, με τις δικές μας δυνάμεις και να φύγουμε το γρηγορότερο από την επιτήρηση. Έτσι, να αποκαταστήσουμε πλήρως την έννοια της ανεξαρτησίας μας, για την οποία το ΠΑΣΟΚ πάλεψε αδιάκοπα από το 1974, από την ιδρυτική μας διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, με τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πρακτικά, σημαίνει πρώτα απ΄ όλα να μην πέσει αυτή η ασπίδα πρόωρα, πριν είμαστε δυνατοί και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις, την παγκόσμια οικονομία, να σηκώσουμε με τις δικές μας δυνάμεις το βάρος των ευθυνών μας.

Σημαίνει απλά, φίλες και φίλοι, ότι είναι η ώρα των μεγάλων αλλαγών και ανατροπών στη χώρα μας, ότι μας έχει δοθεί χρόνος, λίγος αλλά πολύτιμος χρόνος, για να την αναμορφώσουμε και να την οχυρώσουμε, για να την κάνουμε ισχυρή, ανταγωνιστική και δυναμική. Και αυτός είναι σήμερα ο νέος πατριωτισμός αν θέλετε, η νέα πατριωτική πρόκληση που αντιμετωπίζουμε.

Στην πράξη, αυτός ο νέος πατριωτισμός σημαίνει πέντε πράγματα: πρώτα απ΄ όλα, σημαίνει να συμμετέχουμε όλοι ισότιμα, ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Δεν μπορεί να μην σηκώνουν το βάρος της χώρας εκείνοι που έχουν, εκείνοι που είναι ισχυρότεροι, εκείνοι που τόσα χρόνια απέφευγαν τις πραγματικές τους ευθύνες.

Σημαίνει δίκαιη κατανομή του πλούτου, σημαίνει διαφορετικό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, αυτό το οποίο εμείς έχουμε ψηφίσει και θα εφαρμοστεί. Σημαίνει σωστή και δίκαιη διαχείριση του πλούτου του Ελληνικού λαού, του δημόσιου πλούτου, με διαφάνεια, με ευαισθησία στις ανάγκες του τόπου και του συλλογικού καλού. Σημαίνει ισονομία, ισοπολιτεία, ευνομία, κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεύτερον, φίλες και φίλοι, σημαίνει να πατάξουμε την ατιμωρησία. Δεν μπορεί να λειτουργεί μια χώρα, όπου ισχύει το δίκαιο του ισχυρού και όχι η ισχύς του Δικαίου. Σημαίνει να είναι όλοι ίσοι μπροστά στο νόμο, σημαίνει ότι η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να κωφεύει.

Σημαίνει να μην ανεχθούμε πια τη διαφθορά, γιατί η διαφθορά δίνει προνόμια σε λίγους και στερεί δικαιώματα από τους πολλούς, στερεί τη σωστή υγεία, την παιδεία, την εργασία από τον πιο αδύναμο. Η διαφθορά στερεί πόρους, ανατρέπει προγραμματισμούς, βοηθά αεριτζήδες και την παρασιτική παραγωγή, μας κάνει ευάλωτους στις διεθνείς ορέξεις των πολυεθνικών, ενώ δεν αναπτύσσει τις δικές μας δυνάμεις, αλλά κλέβει από τις δυνάμεις μας.

Τρίτον, ένας νέος πατριωτισμός, για εμάς, σημαίνει να βοηθήσουμε τον αδύναμο. Αντί να περιθωριοποιείται, να ενδυναμώνεται, να στηρίζεται, για να βοηθήσει στη συλλογική μας προσπάθεια. Το άτομο με αναπηρία, η μονογονεϊκή οικογένεια, ο χαμηλοσυνταξιούχος, η άνεργη γυναίκα. Γι΄ αυτό, μιλάμε για αλλαγές στο σύστημα πρόνοιας, υγείας, περίθαλψης.

Τέταρτον, πατριωτισμός σημαίνει να καλλιεργήσουμε όλες μας τις δυνάμεις, να επενδύσουμε στον άνθρωπο, στους νέους, στους δυναμικούς. Να αλλάξουμε γι' αυτό το λόγο και την παιδεία, να δώσουμε φτερά στο νέο επιχειρηματία, στο νέο επαγγελματία, στη δημιουργία, στην καινοτομία, στις νέες ιδέες και πρωτοβουλίες.

Να σπάσουμε τα δεσμά, που κρατούν τον νέο πίσω, στο περιθώριο. Να σπάσουμε τη λογική ότι, μόνο με «δάνειες» δυνάμεις έχουμε μέλλον, ότι μόνη επιδίωξη είναι το μέσον και μόνος τρόπος επιβίωσης το πελατειακό και άδικο σύστημα, που καταπιέζει και ευτελίζει τον νέο.

Τέλος, πατριωτισμός σημαίνει μια άλλη ανάπτυξη, που βασίζεται στις παραδόσεις μας, που βασίζεται στο περιβάλλον μας, που φέρνει όμως και νέες τεχνολογίες, φέρνει την πράσινη, καθαρή ενέργεια, την πράσινη, μεσογειακή και υγιή γεωργία, τον εναλλακτικό τουρισμό.

Αλλά και μια πόλη, μια γειτονιά ανθρώπινη, με πολιτισμό, με αθλητισμό, με πράσινο, με το πεζοδρόμιο, με τη ράμπα για το άτομο με αναπηρία, ή για το γονιό με το παιδί, με ζεστασιά και αισθητική. Και αυτό εκπροσωπούν οι δικοί μας υποψήφιοι εδώ, ο Κώστας Λαλένης και ο Γιάννης Σγουρός, τη μεγάλη μας προσπάθεια με τον «Καλλικράτη» για την Αυτοδιοίκηση.

Αυτές οι αλλαγές είναι απαραίτητες, για εμάς, είναι και προοδευτικές αλλαγές, αλλά είναι σήμερα και πατριωτικές αλλαγές, γιατί μόνο μια κοινωνία δίκαιη, με συνοχή, με ανθρωπιά, με δυναμισμό, με συμμετοχή και με δημιουργικό πνεύμα, μπορεί να σηκώσει το δικό της βάρος, τη δική της ασπίδα και να προχωρήσει μπροστά, στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα.

Όμως, στο χρόνο που έχουμε για να κάνουμε τις αλλαγές στη χώρα μας, τις ανατροπές, την αναμόρφωσή της, χρειάζεται να είμαστε και συνεπείς με τις υποχρεώσεις μας διεθνώς. Και όπως είπα, την ασπίδα αυτή, την κρατάμε δύο: εμείς, και ο μηχανισμός στήριξης. Αυτό σημαίνει ότι είτε ο ένας, είτε ο άλλος, μπορεί να κατεβάσει την ασπίδα. Μπορεί λοιπόν να πέσει από την άλλη πλευρά, από εκείνους που μας έτειναν χείρα βοηθείας, από εκείνους που περιμένουν να φτάσουμε στους στόχους μας, που από κοινού βάλαμε. Γι΄ αυτό, πρέπει να είμαστε και συνεπείς με τις υποχρεώσεις μας αυτές, να μη δειλιάσουμε στη μέση του δρόμου, να μην ακούμε τις σειρήνες μιας ανεύθυνης Αντιπολίτευσης.

Φίλες και φίλοι, γι' αυτό ο δικός μας δρόμος, αν και είναι δύσκολος, είναι όμως συνεπής. Είναι δρόμος, που δείχνει το φως στο τέλος του τούνελ. Ο δικός τους δρόμος, είναι ο δρόμος της χρεοκοπίας. Ο δικός τους δρόμος, οδηγεί στο καταστροφικό παρελθόν. Ο δικός μας δρόμος, είναι ο δρόμος της σωτηρίας και μας οδηγεί στο μέλλον.

Αλλά σε όσους παίζουν παιχνίδια με τη φωτιά ενόψει εκλογών, μιλώντας δήθεν για «νέα επώδυνα μέτρα» σε βάρος των αδύναμων συμπολιτών μας μετά τις εκλογές, επαναλαμβάνω: η καλύτερη απάντηση είναι η συνέπειά μας. Κάνουμε τη μεγαλύτερη μείωση ελλείμματος που έχει πετύχει ποτέ χώρα μέσα σε ένα χρόνο - δεν υπήρχε περιθώριο και τρόπος να κάνουμε διαφορετικά.

Πλέον, όμως, έχουμε ένα πρωτόγνωρο αποτέλεσμα. Οι θυσίες πιάνουν τόπο και ήδη, σε ολόκληρο τον κόσμο, αναγνωρίζεται πια καθημερινά, ότι καταφέραμε αυτό που θεωρούταν από όλους, μέχρι πριν από λίγους μήνες, ακατόρθωτο.

Με αυτό το αποτέλεσμα και με την υποστήριξη του Ελληνικού λαού, μπορούμε και μπορώ να εγγυηθώ: δεν πρόκειται να υπάρξει καμία περαιτέρω επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων και καμία αύξηση φορολογικών συντελεστών, πέραν των όσων έχουμε δεσμευθεί.

Θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας, γιατί είναι και θέμα επιβίωσης της χώρας, αλλά μέχρι εκεί. Όλοι, μέσα και έξω από την Ελλάδα, πρέπει να καταλάβουν ότι, οι θυσίες του Ελληνικού λαού είναι και πρωτόγνωρες, και πρωτοφανείς. Και αυτές οι θυσίες, μαζί με τις μεγάλες διαρθρωτικές και θεσμικές αλλαγές που πραγματοποιούμε, είναι που εγγυώνται την οριστική έξοδο της χώρας μας από την κρίση, την παρακμή και την υπανάπτυξη.

Οι συμπολίτες μας, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, έχουν συμβάλει με το παραπάνω στην προσπάθεια που κάνουμε. Πλέον, το βάρος θα πέσει σε εκείνες τις πολιτικές, που μειώνουν τη σπατάλη στο Δημόσιο, αλλά και σε όσους εξακολουθούν να κρύβουν εισοδήματα και να παρασιτούν σε βάρος της χώρας και των πολιτών.

Και ιδιαίτερα στους συνταξιούχους, που έφεραν στην πλάτη τους ένα μεγάλο κομμάτι του βάρους, για να μπορούμε να είμαστε όλοι περήφανοι για την Ελλάδα σήμερα και να ξεκινάμε να πατάμε ξανά γερά στα πόδια μας, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, πριν ενάμισι μήνα, είχα ζητήσει από τους αρμόδιους Υπουργούς να εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια, για την ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι έχουν πληγεί περισσότερο από την περικοπή των δώρων και τη μείωση του εισοδήματός τους.

Σήμερα, μπορώ να ανακοινώσω αυτό που μπορούμε, αυτό που αντέχουμε οικονομικά. Μπορούμε λοιπόν να δώσουμε έκτακτη οικονομική ενίσχυση σε 500 χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους, που θα χορηγηθεί στο τέλος Δεκεμβρίου, μαζί με τη σύνταξη. Είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής, μια πρώτη συμβολική κίνηση προς τους συμπολίτες μας, που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

Το ύψος της ενίσχυσης και οι προϋποθέσεις χορήγησης, θα ανακοινωθούν από τους αρμόδιους Υπουργούς. Ξέρουμε, φίλες και φίλοι, ότι δεν λύνουμε με αυτό το μέτρο το πρόβλημα, αλλά δεν τους ξεχνάμε. Όχι, δεν ξεχνάμε τους συνταξιούχους.

Επεκτείναμε το πρόγραμμα για την ασφαλιστική κάλυψη στους ελεύθερους επαγγελματίες και τις οικογένειές τους, για να έχουν περίθαλψη για δύο χρόνια όσοι διέκοψαν την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, θα είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε το συνολικό πρόγραμμα για την κάλυψη όλων των ανέργων, για να έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όσο διάστημα παραμένουν χωρίς εργασία μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι.

Αυτά, φίλες και φίλοι, δεν μας τα επιβάλλει κανένας έξωθεν, μας τα επιβάλλει η συνείδησή μας. Και μπορούμε να τα κάνουμε αυτά, διότι έχουμε κάνει τα πρώτα θετικά βήματα στην ολοκλήρωση του προγράμματός μας. Και ακριβώς επειδή δεν θέλουμε, δεν πιστεύουμε και δεν είναι ούτε στις προθέσεις μας, ούτε στην ιδεολογία μας, να επιβαρύνονται άνισα οι πολίτες της χώρας μας, γι΄ αυτό το λόγο, είναι ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να κάνουμε μεγαλύτερες αλλαγές και ανατροπές.

Σε αυτές τις ανατροπές που κάνουμε και σε αυτές που έρχονται, αντιδρούν αρκετοί. Ποιοι αντιδρούν; Τα συμφέροντα, οι ισχυροί, οι παρασιτικοί, όσοι ήταν βολεμένοι με το πελατειακό σύστημα, όσοι θεωρούσαν ότι μπορούσαν να συνεχίζουν να λεηλατούν το δημόσιο χρήμα, όσοι θεωρούν ότι μπορούν να φοροδιαφεύγουν. Ναι, αυτοί αντιδρούν.

Και αυτή η ψήφος στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, πρέπει να δώσει δύναμη στο λαό, στις δυνάμεις ανατροπής αυτών των πρακτικών, αντιλήψεων και κατεστημένων, για να απαλλαγούμε από νοοτροπίες και πρακτικές, να φύγουμε το γρηγορότερο από την επιτήρηση και να πάμε σε μια κοινωνία δικαιοσύνης.

Είμαι όμως αισιόδοξος, παρά τον πόνο που όλοι αισθανόμαστε. Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, στη χώρα μας, φυσά άνεμος αλλαγής. Για πρώτη φορά, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν σε οποιαδήποτε προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, αγωνιά και ζητά να πετύχουμε.

Ακόμα και όσοι πικράναμε, ακόμα και όσοι αντιδρούν για χίλιους λόγους, απαιτούν από εμάς να τα καταφέρουμε. Και θα τα καταφέρουμε. Θα τα καταφέρουμε, γιατί πρώτα και κύρια δεν υπάρχει σήμερα Έλληνας ή Ελληνίδα, που να μην αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω μας νοοτροπίες, πρακτικές, παθογένειες και παθητικές συμπεριφορές, που οδήγησαν τη χώρα σε αυτή την αδιανόητη κρίση.

Όσο περισσότερο βιώνει κανείς τις συνέπειες της κρίσης, τόσο περισσότερο επιζητά μεγάλες αλλαγές για την αναμόρφωση της χώρας, του κράτους, της οικονομίας και των θεσμών, για να κάνουμε αυτά που τόσα χρόνια δεν έγιναν. Και αυτό κάνουμε εδώ κι ένα χρόνο: ιστορικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, για μια καλύτερη, βιώσιμη και δικαιότερη κοινωνία, που να παράγει πλούτο και να τον μοιράζει δίκαια, που να απελευθερώνει τον πολίτη, την εργαζόμενη μητέρα και τον νέο, που να βοηθά τη γειτονιά και τις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Δεν είναι εύκολη η πορεία, είναι όμως πορεία ανόδου και όχι καθόδου. Σε αυτή τη δύσκολη πορεία, όλοι μας, απαιτείται να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες και υποχρεώσεις μας. Και σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, σε μια στιγμή κρίσιμη για την πατρίδα, θα περίμενε κανείς η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτή που μας έφερε στο κάτω-κάτω εδώ, να μιλά με βάση το πατριωτικό, το εθνικό και το κοινωνικό συμφέρον, να μιλά ειλικρινά και υπεύθυνα, πρώτα απ΄ όλα, για να γυρίσει η ίδια σελίδα, στο δικό της παρελθόν, αναγνωρίζοντας αλήθειες και συμβάλλοντας στο να ξεπεράσουμε τη δική της κρίση, αυτήν που η δική της πολιτική προκάλεσε.

Όμως, δεν το έκανε. Και με θλίβει ειλικρινά, που δεν βρίσκει το θάρρος να το κάνει η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Έκρυψε και κρύβει αλήθειες, ποντάρει στην αποτυχία των δικών μας προσπαθειών, για δικούς της, μικροκομματικούς λόγους και αλλοιώνει μέχρι και αυτονόητες, πασιφανείς αλήθειες.

Ακούστε: από τη μια, μας λέει ότι εμείς γνωρίζαμε πόσο μεγάλο ήταν το έλλειμμα της χώρας. Από την άλλη, μας λέει ότι εμείς φουσκώσαμε τα ελλείμματα του προϋπολογισμού! Είναι θέατρο του παραλόγου. Η αλήθεια ποια είναι; Η αλήθεια είναι ότι, ακόμα και σήμερα, η Eurostat, που έρχεται και ελέγχει, βρίσκει «γαλάζιους» σκελετούς στη ντουλάπα του ελλείμματος. Αυτά πληρώνει ο Ελληνικός λαός.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν εγώ ρωτούσα δημοσίως τον κ. Καραμανλή για το έλλειμμα, αρνιόταν να μας απαντήσει. Η αλήθεια είναι ότι, πέρυσι, δύο μέρες πριν από τις εκλογές, έστειλαν ψευδή στοιχεία, με βούλα του ελληνικού κράτους, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λέγοντας ότι το έλλειμμα του 2009 είχε φτάσει στο 6%, όταν σήμερα ξέρουμε ότι φτάνει κοντά στο 15%. Η αλήθεια είναι ότι άφησαν 32 δις ευρώ έλλειμμα και χρέος πάνω από 320 δις ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε σχεδόν διπλασιασμό του χρέους, μέσα σε 2-3 χρόνια, από τη Νέα Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι κορόιδεψαν και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και τον Ελληνικό λαό, και μας έβαλαν για δεύτερη φορά σε επιτήρηση.

Μας λένε, επίσης, ότι μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο. Συμφωνώ, θα μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο, αρκεί να είχαν απαλλάξει την Ελλάδα από την παρουσία τους ως κυβέρνηση εδώ και πολλά χρόνια, αρκεί να είχαν αξιοποιήσει τις δυνατότητες που είχαν το 2004, όταν κληρονόμησαν μια πιο εύρωστη οικονομία.

Η αλήθεια είναι ότι, αν μας είχαν ακούσει όταν τους ζητούσαμε να πάμε σε εκλογές και τις είχαν προκηρύξει νωρίτερα, τότε θα μπορούσαμε να γλιτώσουμε από το Μνημόνιο. Και το είχαμε ζητήσει από το 2008. Την ίδια στιγμή που φωνάζουν ότι είναι εναντίον του Μνημονίου - ακούστε - οι ίδιοι οι σύμβουλοι του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, λένε ότι θα το ψήφιζαν για πατριωτικούς λόγους, αν είχε τεθεί ζήτημα να το ψηφίσει η Βουλή, όχι με 151, αλλά με 180 Βουλευτές.

Ξεμπροστιάζονται, δηλαδή, δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο παρά οι εντυπώσεις, το πρόσκαιρο κομματικό τους όφελος, πάντα πάνω από την πατρίδα. Δεν ήθελαν το πολιτικό κόστος και το αντάλλαξαν με το πατριωτικό όφελος. Γιατί θα ήταν πατριωτικό όφελος, αν πραγματικά και αυτή η Αξιωματική Αντιπολίτευση έδινε το μήνυμα ότι, υπάρχει η ευρύτερη συναίνεση και ενότητα των κομμάτων της Ελληνικής Βουλής, για να μπορέσουμε να δώσουμε και ένα μήνυμα ισχύος, διεθνώς. Αποκαλύπτεται, όμως, η ευκαιριακή της πολιτική.

Μας λένε, επίσης, ότι έχουν μια «μαγική συνταγή». Θα μηδενίσουν το έλλειμμα σε 1 χρόνο, χωρίς πόνο, χωρίς κόπο. Και όλοι οι Έλληνες αναρωτιούνται: πού την είχαν κρυμμένη αυτή τη μαγική συνταγή 5,5 χρόνια, πού την έκρυβαν; Γιατί δεν την έδωσαν στον πρώην πρωθυπουργό; Και γιατί λιποτάκτησαν, αφού την είχαν έτοιμη στα χέρια τους;

Η αλήθεια είναι ότι, η μόνη μαγική τους συνταγή ήταν η ελπίδα τους, ότι θα έσκαγε η βόμβα που είχαν δημιουργήσει στα δικά μας χέρια. Ότι θα ήμασταν εμείς οι δακτυλοδεικτούμενοι για τη χρεοκοπία της χώρας. Ευτυχώς για τη χώρα, αποτρέψαμε αυτό το κακό. Με τεράστιο κόπο, με πόνο, αλλά το αποτρέψαμε.

Ανακάλυψαν πρόσφατα και μια άλλη «καραμέλα». Εκείνοι που βύθισαν την Ελλάδα στην κρίση, στην παρακμή και την υπανάπτυξη, λένε τώρα ότι σηκώνουν τη σημαία της ανάπτυξης. Μήπως θυμούνται ποιος παρέδωσε την Ελλάδα το 2004, με 5,5% θετικό ρυθμό ανάπτυξης; Εμείς. Μήπως θυμούνται ποιος εγκατέλειψε την Ελλάδα το 2009, με -2% ρυθμό ανάπτυξης; Εκείνοι.

Μήπως θυμούνται πόσες θέσεις έχασε η Ελλάδα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα, από το 2004 μέχρι σήμερα, που ζούμε τα απόνερα της λαίλαπας που προκάλεσαν; Πέσαμε 46 θέσεις στη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Τι σημαίνει η έλλειψη ανταγωνιστικότητας; Ότι αγοράζουμε περισσότερα ξένα προϊόντα, από ό,τι ελληνικά. Ότι δεν παράγουμε ελληνικά, δεν εξάγουμε ελληνικά και εισάγουμε ξένα προϊόντα. Χάσαμε 46 θέσεις στη διεθνή ανταγωνιστικότητα, τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι είχαν σβήσει ήδη οι μηχανές της ελληνικής οικονομίας, πολύ πριν από τη διεθνή κρίση.

Μας λένε και κάτι άλλο: «μπορούσατε να δανειστείτε, χωρίς να αποκαλύψετε το πραγματικό χρέος και το έλλειμμα μόλις είχατε αναλάβει και, αφού πάρετε τα λεφτά, τότε να αποκαλύψετε την αλήθεια». Δηλαδή, τι μας λένε; Να συνεχίσουμε τα κόλπα τους, που μας έφεραν μέχρι εδώ, στην κρίση. Να κοροϊδέψουμε - λένε - τους «κουτόφραγκους», που δεν καταλαβαίνουν. Η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι αυτές είναι μαγκιές με κοντά, πολύ κοντά ποδάρια. Αυτές πλήρωσε η Ελλάδα. Αυτό θέλουν - μία από τα ίδια για τον Ελληνικό λαό.

Ξέρετε τι θα μας έλεγαν οι αγορές και οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν ακολουθούσαμε τις συμβουλές της Νέας Δημοκρατίας; Θα μας έλεγαν, πολύ σύντομα, «μα ούτε εσάς, αυτή την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που είχε νέα εντολή, μπορούμε να σας εμπιστευτούμε, γιατί και πάλι μας κοροϊδέψατε. Πώς να σας στηρίξουμε, πώς να σας δώσουμε μηχανισμό στήριξης, πώς να σας δανείσουμε λεφτά, όταν κι εσείς την ύστατη στιγμή μας κοροϊδέψατε;».

Κάπως έτσι, όμως, αυτοί κυβερνούσαν τη χώρα, κάπως έτσι θέλουν να κυβερνιέται η χώρα, χωρίς αξιοπιστία, με κόλπα εφήμερα, με πολιτικές εικονικές. Μας πρότειναν δηλαδή και πάλι να διασύρουμε τη χώρα. Σήμερα, βέβαια, μας κατηγορούν ότι δήθεν διασύρουμε τη χώρα, επειδή μιλάμε και πολεμάμε τη διαφθορά. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι, κ. Σαμαρά! Και εδώ υποκρισία.

Κάθε Έλληνας, κάθε Ελληνίδα ξέρει καλά, ότι η διαφθορά είναι μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα μας. Και την πληρώνει και την έχει συναντήσει στη καθημερινή του ζωή, με πολλές συναλλαγές, με εκείνους τους λίγους επίορκους δημόσιους λειτουργούς, που αμαυρώνουν τους υπόλοιπους συνειδητούς και άξιους δημόσιους υπαλλήλους του κράτους, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων.

Αυτή είναι η αλήθεια - εκείνοι οι επίορκοι, οι οποίοι αμαυρώνουν την εικόνα του συνόλου. Και αυτή η διαφθορά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα μας, που δεν μας ταπεινώνει μόνο, αλλά δημιουργεί και τεράστια οικονομικά προβλήματα. Και είμαστε εμείς αυτοί, που χτυπάμε αυτή τη λαίλαπα.

Θέλω απλώς να σας πω ότι, ήμασταν στην 46η θέση στην κατάταξη της διαφθοράς πριν από λίγα χρόνια και, το 2009, πέσαμε στην 71η θέση, κάτω και από χώρες της Αφρικής. Αυτό είναι που θέλουν οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να αποκρύψουμε αυτή την αλήθεια, που την ξέρει όλη η υφήλιος; Και η διαφθορά, βεβαίως, σημαίνει και μεγάλη ανισότητα και αδικία, διότι βοηθάει τους ισχυρούς και τους έχοντες και χτυπάει τα δικαιώματα του κάθε πολίτη.

Εμείς θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Μήπως δεν ξέρετε πλέον ότι υπάρχει και μια διεθνής μελέτη, του λεγόμενου «Brookings Institute», η οποία ξέρετε τι λέει για την Ελλάδα; Έχει κάνει μελέτη πρόσφατα για τη χώρα μας και λέει ότι, εάν υπήρχε διαφάνεια στην Ελλάδα, θα κερδίζαμε κάθε χρόνο 20 δισεκατομμύρια ευρώ, περίπου 8% του ΑΕΠ. Ούτε Μνημόνια, ούτε προβλήματα με τις συντάξεις θα είχαμε, θα ήμασταν μία χώρα που θα είχε ισχυρές δυνατότητες.

Γι΄ αυτό εμείς χτυπάμε τη διαφθορά, γι' αυτό εμείς χτυπάμε όλες αυτές τις πρακτικές, γι' αυτό παλεύουμε με τα θηρία, πράγματι, αλλά χρειάζεται να δουλέψουμε όλοι μαζί, για να χτυπήσουμε αυτές τις πρακτικές.

Φίλες και φίλοι, εμείς δεν υποσχόμαστε ότι θα μηδενίσουμε το έλλειμμα σε ένα χρόνο, κοροϊδεύοντας και πουλώντας ψεύτικες ελπίδες στους πολίτες, περιφρονώντας τη μνήμη τους και υποτιμώντας τη νοημοσύνη τους. Δεν μας ενδιαφέρουν οι κομματικές αντιπαραθέσεις, μας ενδιαφέρει η αντιπαράθεση με το κακό μας παρελθόν και τις νοοτροπίες που μας οδήγησαν εδώ.

Αγωνιζόμαστε για να επανακάμψει η χώρα, για να διασφαλίσουμε σιγουριά και ευημερία, χωρίς «δάνειες» δυνάμεις, δεκανίκια και εξαρτήσεις, για να δημιουργήσουμε μια καλύτερη χώρα για τις μελλοντικές γενιές. Και ήδη, πετύχαμε σημαντικά πράγματα, όπως να δώσουμε και πάλι ένα όνομα σεβαστό και μια αξιοπρέπεια στη χώρα μας, που είχε υποβαθμιστεί και διασυρθεί από τη Δεξιά.

Ήρθε η ώρα λοιπόν να ανατρέψουμε τα κακώς κείμενα. Και μέσα σε αυτή την προσπάθεια, έχουμε πρόγραμμα. Το 2010, ήταν η χρονιά όπου έπρεπε να αποτρέψουμε τη χρεοκοπία. Το 2011, πρέπει να κάνουμε τη μεγάλη στροφή στην πραγματική οικονομία και στις μεγάλες θεσμικές αλλαγές, ώστε να είναι η τελευταία χρονιά ύφεσης. Και το 2012, να είναι η χρονιά όπου ξεκινά και πάλι η ανάπτυξη στη χώρα μας, μια ανάπτυξη που θα φέρει δουλειές και ευημερία.

Σε αυτή την προσπάθεια, βεβαίως, χρειάζεται να έχουμε συμμάχους και τους θεσμούς της Αυτοδιοίκησης, της νέας Αυτοδιοίκησης, των Δήμων και των Περιφερειών, με τις πρώτες νέες διοικήσεις, που θα προκύψουν από τις εκλογές του Νοεμβρίου.

Σε αυτές τις διοικήσεις, χρειάζονται άτομα που πιστεύουν στην αλλαγή, που μπορούν να την κάνουν πράξη, που την έχουν βιώσει, ξεκινώντας από τη γειτονιά μας, από το Δήμο μας, από την Περιφέρειά μας. Γι΄ αυτό και κάθε επιλογή μας, ως πολιτών, έχει τη σημασία της. Δεν πρέπει πια να αφήσουμε τίποτα στην τύχη. Δεν πρέπει να αφήσουμε στη μοίρα την πορεία της χώρας.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου, είναι κρίσιμης σημασίας να επιλέξουμε ανθρώπους και δυνάμεις, που θα οδηγήσουν την Αυτοδιοίκηση μακριά και από την κακοδιαχείριση, και από τη σπατάλη, και από τη διαφθορά, και από την αδιαφάνεια, και από τις ρουσφετολογικές σχέσεις, και από την αναξιοκρατία, και από την υποστήριξη κατεστημένων και κάθε λογής συμφερόντων.

Να αναδείξουμε άτομα-στελέχη, που θα εργάζονται μαζί με τους πολίτες σε κάθε Δήμο, πόλη, χωριό, γειτονιά, και θα βρίσκουν μαζί τους λύσεις. Άτομα-στελέχη, που ζητούν την ψήφο μας, με βάση το σχέδιό τους, το σχέδιο για την περιοχή όπου ζούμε, όχι τον φθηνό εντυπωσιασμό και τις ανέξοδες υποσχέσεις.

Το επισημαίνουμε, με πλήρη σαφήνεια, από την πρώτη στιγμή: με βάση τη δική μας στρατηγική και τον «Καλλικράτη», η νέα, αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, για ολόκληρη τη χώρα, θα πάψει να είναι μία απόληξη του κεντρικού κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης. Μεταφέρουμε εξουσίες, αρμοδιότητες και πόρους στην Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Άρα, λοιπόν, θέλουμε ανθρώπους που ξέρουν, που μπορούν, που είναι κατάλληλοι και έχουν σχέδιο για την Αττική, για το Περιστέρι, για την Ελλάδα.

Στην Αττική, στην τόσο ταλαιπωρημένη Αθήνα, στον Πειραιά, στα προάστια της πόλης μας, εδώ, στο Περιστέρι, έχουμε τον Κώστα Λαλένη και στην Περιφέρεια, έχουμε τον Γιάννη Σγουρό, που τον γνωρίζουν όλοι οι κάτοικοι της Αττικής, ο οποίος ξέρει τη δουλειά και την ξέρει καλά.

Απέδειξε ότι μπορεί να κάνει έργο για τους πολίτες, μπορεί να περιορίσει τη γραφειοκρατία, μπορεί να διαχειριστεί το δημόσιο χρήμα με σύνεση, με αποτέλεσμα και να αφήνει πίσω του μια Νομαρχία με πολύ σημαντικό έργο σε υποδομές και σε κοινωνικές υπηρεσίες. Και αύριο, οι κοινωνικές υπηρεσίες, η πρόνοια, θα είναι στα χέρια της Αυτοδιοίκησης, για να είναι ακόμα πιο κοντά στον πολίτη.

Ο Γιάννης Σγουρός έχει αφήσει έργο, σε νέες υπηρεσίες για τον πολίτη, ταυτόχρονα με ένα αποθεματικό εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Και μη νομίζετε ότι η οικονομική διαχείριση, για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία, αφορά μόνο στο κεντρικό επίπεδο. Χρειαζόμαστε συνετούς και συνεπείς νοικοκύρηδες και στο επίπεδο της Αυτοδιοίκησης, και της Τοπικής, και της Περιφερειακής.

Απέδειξε ο Γιάννης Σγουρός ότι, όταν λειτουργούμε με αφοσίωση στους πολίτες, και τα λεφτά υπάρχουν για να μπορέσουμε να έχουμε σωστές υπηρεσίες, και μπορούν να αξιοποιηθούν σε όφελός τους, και να έχουμε και πλεονάσματα, αντί να έχουμε ελλείμματα. Γιάννη, καλή επιτυχία!

Και από την 1η Ιανουαρίου του 2011, θα δουλέψουμε όλοι μαζί, για μια διαφορετική Αττική. Γιατί η πόλη μας, η Αθήνα, αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Περιφέρειας της Αττικής, όσο κι αν η υπόλοιπη Ελλάδα τη θεωρεί προνομιούχα, επειδή θεωρείται τυπικά το κέντρο, έχει μπροστά της πολλά σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει.

Ζούμε σε μια περιοχή, όπου το περιβάλλον συνεχώς υποβαθμίζεται και το κυκλοφοριακό πνίγει ακόμα τα προάστια της Αθήνας, ενώ η έλλειψη ελεύθερων δημόσιων χώρων, η ανεξέλεγκτη δόμηση και η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, αποτελούν εμπόδια και για την ανάπτυξη, και για την ομαλή ένταξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον ιστό των πόλεών μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Δυτική Αθήνα, η υποβάθμιση του ιστορικού κέντρου, η ανάγκη να αποκτήσουν οι πολίτες της Αττικής πραγματική ποιοτική πρόσβαση στο παραλιακό μέτωπο της πόλης, αυτό το μέτωπο που είναι από τα ομορφότερα ανά τον κόσμο - όχι στην Ελλάδα, ανά τον κόσμο. Και εμείς, οι Αθηναίοι, οι κάτοικοι της Αττικής, ουσιαστικά, δεν το γευόμαστε, γιατί είναι αποκλεισμένο. Αυτά είναι που πρέπει να αλλάξουν. Μπορούμε να έχουμε ποιότητα ζωής και ευημερία, ένα διαφορετικό περιβάλλον στην Αττική και στην Αθήνα.

Η ταυτότητα της Αθήνας, ολόκληρης της Αττικής, ως τουριστικού προορισμού, για δουλειές, για ανάπτυξη, όλα αυτά, χρειάζονται ξανά σχεδιασμό. Πρέπει να συνδυάσουμε και τα αρχαία μνημεία, και τον σύγχρονο πολιτισμό, με τις νέες υποδομές, την πράσινη Αθήνα, την πράσινη Αττική, όλα τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, ώστε να προσφέρει και στον πολίτη και στους επισκέπτες χαρά, ευημερία και προοπτική. Είναι ένας σχεδιασμός ενός άλλου αναπτυξιακού προτύπου, γιατί δεν βρισκόμαστε απλά σε μια σημαντική περιοχή για την Ελλάδα, αλλά και σε μια στρατηγική γεωγραφική θέση της Ευρώπης.

Φιλοξενεί η περιοχή μας ένα από τα πιο μεγάλα κομμάτια του επιστημονικού δυναμικού της χώρας μας, το οποίο δεν έχουμε εκμεταλλευθεί, ώστε να κάνουμε την Αττική σημαντικό κέντρο, επιχειρηματικό, εμπορικό, καινοτόμο και δημιουργικό, προκειμένου η επιχειρηματική καινοτομία και οικονομία, η έρευνα και η τεχνολογία, να είναι κομμάτι της ταυτότητας της πόλης, μαζί με τον πολιτισμό.

Γι΄ αυτό, με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων, η Περιφέρεια και ο Δήμος αποκτούν τεράστιες, νέες και χρήσιμες δυνατότητες, σημαντικές δυνατότητες. Δεν εκλέγουμε πια Περιφερειάρχες και Δημάρχους, εξαρτημένους από την Κεντρική Διοίκηση. Εκλέγουμε - όπως πολύ σωστά ειπώθηκε και από τους υποψηφίους μας - πρόσωπα, όχι για την Κυριακή, αλλά για τα επόμενα χρόνια.

Θέλουμε για τα επόμενα χρόνια ανθρώπους ικανούς, που να μπορούν μαζί μας να κάνουν τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα. Γι' αυτό και δεσμεύομαι ότι, η μάχη για την Ελλάδα που διεκδικούμε όλοι οι πολίτες, είναι μάχη και για την Αυτοδιοίκηση, είναι μάχη κοντά στον πολίτη, είναι μάχη μαζί με τον πολίτη, είναι μάχη μαζί με την ηγεσία της Αυτοδιοίκησης, που αύριο θα εκλεγεί. Και γι΄ αυτό, είμαι και βέβαιος ότι θα πετύχουμε.

Και πάλι σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή.

Καλή νίκη στους υποψηφίους μας.

Να είστε καλά. Ευχαριστώ πολύ."

Κορυφή Σελίδας
Αρχική Σελίδα | Ποιος Είναι | Σχετικά | Όροι Χρήσης | Δήλωση Απορρήτου | Επικοινωνία